چند وقتیه که مطلب جدید ندارم . هم بخاطر تنبلی ماه رمضونه و هم بخاطر اینکه مطالعه ام کم شده . وقتی هم که ادم چیزی نخونه چیزی هم نمی تونه بنویسه .قدم اول در نوشتن خوندنه . گذران عمر به بطالت و انچه که امروز مد شده تماشای بی وقفه برنامه های سرگرم کننده تلویزیون البته نه تلویزیون ضرغامی و تنبلی عافتیه که اگه ادم گرفتارش بشه خیلی سخته که بتونه با مطالعه و کار فکری جایگزینش کنه. روزنامه خوانی هم دیگه مثل قدیم حال نمی ده چون که اکثر روزنامه های غیر دولتی یا بسته شدن یا دچار خود سانسوری . دولتی ها هم شده تمجید از عملکرد های دولت و یا تخریب جناح رقیب .آدم یاد تیراژ ۱۷ میلیونی روزنامه اساهی شیمبون ژاپن می افته و تغییر دولتی که بیش از ۵۰ سال تو این کشور حکومت می کرد که و با تغییردولت تو یه انتخابات سالم اب از اب تکون نخورد .نه کسی متهم به انقلاب مخملی شد و نه جناح رقیب همدست امریکا و اسرائیل خوانده شد و نه هیچ روزنامه نگار و فعال سیاسی به زندان افتاد. زیاد طولانی نشه نمی دونم چطور تنبلی و ننوشتن من مربوط شد به انتخابات ژاپن و فرق ما با اونا شاید تفاوتشون با ما در همین تن پرور بودن ما ایرانیها باشه و اینکه اونا مشکلاتشون رو به گردن امریکا و انگلیس نمی ندازن ولی ما هر اعتراض یا بحران تو کشورمون رو ناشی از دخالت بیگانگان می دونیم و بجای حل مشکلاتمون صورت مساله رو پاک می کنیم و همه رو متهم به همکاری با خارجیها نموده و مخالفین و منتقدین و معترضین رو می چپونیم جایی که عرب نیزه انداخت.مثل خود من که تنبلیمو به گردن ماه رمضون انداختم....تا مطلب سیاسی نشده  و من هم عازم کهریزک نشدم بهتره که از وب خارج بشم اخه وقتی گرم نوشتن بشی خارج کردنت مشکل می شه مثل زندون رفتن که ادم با پای خودش میره اون تو ولی ....

راستی تا یادم نرفته بگم که تازگی یه بخش نظر سنجی تو وبلاگ راه انداختم . فرصت کردید به سری بزنید و نظرتون رو اعلام کنید . جای دوری نیست همین پایین زیر پیوندهای وبلاگ. تا بعد...