نقش رسانه ها در مدیریت بحران

رسانه های جمعی در ایجاد یکپارچگی و وحدت ملی و تقویت همبستگی اجتماعی در زمانهای جنگ وبحرانی وصلح،نقش تعیین کننده داشته ودارند.لوسین پای در این زمینه تاکید میکند که رسانه های جمعی مناسب ترین موجود برای جامعه پذیری است و عامل قاطع نوسازی به شمار میرود. جامعه پذیری یانوسازی عواملی هستند که در ایجاد بحران نقش دارند که مصداق آن را در تحولات و دگرگونی حکومت شاهنشاهی می توان نام برد که انقلاب اسلامی جایگزین آن گردید . پس رسانه ها در نوسازی و توسعه همه جانبه و تنویر افکار عمومی و جامعه پذیری مردم نقش غیر قابل انکاری را دارند و در عین حال کارکرد آن جمعی و فوق العاده است و به همان اندازه که دربه وجود آوردن جریانات و رفتارهای شایسته و مطلوب می توانند تعیین کننده باشند بر خلاف آن هم صادق است بعضی رسانه ها در کارکترهای مختلف مثبت و منفی می توانند ظاهرشوند و افکار عمومی را در راستای منافع جمعی و ملی بسیج کنند و یا در ایجاد بحرانها و مهار آن و تغییر رفتارها و ایجاد چالش رل سازندگی و یا تخریب را برعهده بگیرند پس اگر رسانه ها در به چالش کشاندن حاکمان و افکار عمومی و همین طور در پسرفت و پیشرفت کشورها می توانند سهمی زیادی داشته باشند بنهبراین سوالی که مطرح است و برای پاسخ بدان سعی میشود از مصداقها هم برای شفاف شدن بحث از آنها استفاده کرد این است که رسانه ها چگونه در مدیریت بحران می توانند نقش سازنده ایفا کنند و در صورت عدم توجه به نقش رسانه ها درمواقع بحرانی چه پیامدهایی به دنبال خواهد داشت .