1) دکتر محمدرضا تاجیک :

1-1) مشخصات و شرح حال :

  • محمدرضا تاجیک، متولد ۱۳۳۷ تهران .
  •  اخذ مدرک لیسانس علوم سیاسى از دانشگاه تهران، ۱۳۶۹.
  •  اخذ مدرک فوق لیسانس روابط بین الملل از دانشگاه تهران، ۱۳۷۱.
  •  گذراندن دوره فوق لیسانس علوم سیاسى (دانشگاه آزاد، ۷۱-۱۳۶۹).
  • اخذ مدرک فوق لیسانس تحلیل گفتمان در سیاست از دانشگاه اسکس انگلستان، ۱۳۷۲.
  •  اخذ مدرک دکتراى تحلیل گفتمان در سیاست از دانشگاه اسکس انگلستان، ۱۳۷۴.
  •  استادیار دانشگاه شهید بهشتى از سال ۱۳۷۵ تا سال ۱۳۸۴.
  •  دانشیار دانشگاه شهید بهشتى از سال ۱۳۸۴.
  •  مدیرمسؤول و سردبیر فصلنامه گفتمان از سال ۱۳۷۶.
  • محمدرضا تاجیک متولد ۱۳۳۷ تهران است. تحصیل در مقطع ابتدایى را به خاطر نظامى بودن پدرش در شهرهاى اهواز، ارومیه طى کرد و بالاخره در سال ۱۳۵۵ دیپلم طبیعى را از دبیرستان جلوه دریافت مى کند و در سال ۱۳۵۶ دیپلم ادبى را هم از دبیرستان هشترودى مى گیرد.در دوران دبیرستان مطالعات غیردرسى اش را آغاز مى کند و این علاقه به کتاب و مطالعه را به جایى مى رساند که در ایام تعطیل و تعطیلات تابستانى دست کم چهار کتاب از آثار محمدرضا حکیمى را از صبح تا شب مطالعه کرده است.

    در سال ۱۳۵۶ در رشته علوم سیاسى دانشگاه تهران پذیرفته مى شود و با وقوع انقلاب، تحصیلاتش ناتمام مى ماند. به مدت دو سال در مدرسه عالى شهید مطهرى درسهاى طلبگى مى خواند و در همین راستا مى کوشد با مطالعه کتب دینى اسلامى، مبانى سیاست را استخراج کند. در همین زمینه هم تفاسیر متعددى مانند تفسیر المیزان را مطالعه مى کند و به رئالیسم علمى مرحوم طباطبایى علاقه نشان مى دهد. اگر چه او موفق نمى شود مطالعاتش را ادامه دهد ولى همچنان یک کتابخوان حرفه اى است و آثار فکرى و قلمى متعددى انجام داده است.
    درسال ۱۳۶۱ در کمیته مرکزى گزینش آموزش وپرورش و سپس در نهاد ریاست جمهورى مشغول به کار مى شود و در همین فضا هم به مطالعه گسترده آثار و متون فکرى گروههاى مختلف مى پردازد. بعد از گشایش دانشگاهها که در پى انقلاب فرهنگى رخ داده بود تلاش مى کند در کنار چند کاره بودنش تحصیلش را ادامه دهد و بالاخره در سال ۱۳۶۹ فارغ التحصیل مى شود. در این مقطع استادانى همچون دکتر رضوى، دکتر افتخارى و دکتر بشیریه داشته است.در شوراهاى اولیه دفتر تحکیم وحدت به عنوان نماینده  دانشگاه تهران حضور مى یابد و در سال ۱۳۶۹ و بلافاصله بعد از فراغت از تحصیل در مقطع لیسانس، تحصیل در مقطع فوق لیسانس علوم سیاسى دانشگاه آزاد و فوق لیسانس روابط بین الملل دانشگاه تهران را پى مى گیرد. هر چند که از تز فوق لیسانس روابط بین الملل در دانشگاه تهران با عنوان «دکترین هاى امنیت ملى» دفاع مى کند و دفاع از پایان نامه فوق لیسانس علوم سیاسى اش را که در زمینه جنبش هاى جدید اجتماعى بوده را ناتمام مى گذارد و به انگلستان سفر مى کند تا تحصیلات خودش را ادامه دهد.او در پایان نامه «دکترین هاى امنیت ملى»، رویکردهاى جدید را در عرصه امنیت ملى مورد بررسى قرار مى دهد و به نقد رویکردهاى سنتى و توسعه محور در این عرصه مى پردازد و سعى مى کند با توجه به رویکردهاى پلورالیستى در عرصه امنیت ملى، یک تئورى خاصى متناسب با جامعه ایرانى ارائه دهد.

    «نتیجه گرفتیم که دیدگاه سنتى در زمینه امنیت ملى نه تنها تأمین کننده امنیت جوامعى مثل ایران نیست، بلکه حتى حالت ناامن زایى هم دارند و جامعه ایرانى هم یک جامعه اى است که به لحاظ هویت هاى اجتماعى، فرهنگى و سیاسى در حال متکثر شدن مى باشد و بالاخره پارامترهایى در جامعه دارد که باید به آنها توجه داشت و در زمان اتخاذ استراتژى هاى امنیت ملى صرفاً به مؤلفه هاى سخت افزارى تمرکز نکرد.»در دانشگاه اسکس انگلستان هم تحصیل در رشته نوین «تحلیل گفتمان» را آغاز مى کند و پایان نامه مقطع فوق لیسانس اش را در دانشگاه آزاد اسلامى تکمیل مى کند و آن را ارائه مى دهد. بلافاصله پس از دفاع از پایان نامه فوق لیسانس یعنى در سال ۱۳۷۲ تحصیل در مقطع دکتراى تحلیل گفتمان در سیاست را در همان دانشگاه آغاز مى کند و در سال ۱۳۷۴ با دفاع کردن از تز دکترایش که عنوان «دگربودگى و هویت» را برخود داشته فارغ التحصیل مى شود و ۱۷ روز قبل از برگزارى جشن  فارغ التحصیلى به علت میزان علاقه اى که به کشور خودش دارد به ایران برمى گردد و بازگشت سریع به ایران را بر حضور در مراسم جشن  فارغ التحصیلى ترجیح مى دهد.درپایان نامه کارشناسى ارشدش ویژگى هاى جنبش هاى کلاسیک و جنبش هاى جدید را بررسى مى کند و یافته هایش را با اوضاع جامعه ایران تطبیق مى دهد.«در آنجا من مى خواستم بگویم اندک اندک عصر جنبش هاى کلاسیک اجتماعى و احزاب فراگیر دارد به سر مى رسد و الان شاهد رویش و پیدایش جنبش هاى جدیدى هستیم که استراتژى ها و تاکتیک هاى متفاوتى دارند.

    این جنبش هاى جدید دیگر سلسله مراتب شدید تشکیلاتى احزاب و جنبش هاى کلاسیک را ندارند، ایدئولوژى محور نیستند ولى در عین حال مى توانند حرکتهاى بزرگ اجتماعى را ایجاد کنند».

    در این زمینه مى افزاید:                                             

    «مى خواستم بگویم اتفاقاً در ایران هم انقلاب اسلامى به شکلى از خصلت جنبش هاى جدید اجتماعى برخوردار است و در اینجا هم جنبش مبتنى بر احزاب و گروههاى کلاسیک نداریم. جنبش از لایه هاى زیرین جامعه مى جوشد و عمدتاً داراى شاخصه هاى جنبش جدید اجتماعى است.»

    تفاوت هاى آن دو جنبش را به شکلى دیگر اینگونه بیان مى کند که جنبش هاى جدید داراى رهبرى متعدد هستند، تاکتیک هاى متعدد مى توانند داشته باشند و به میکروفیزیک و میکروپولتیک قدرت متوسل مى شوند. یعنى به قدرت هاى ریز در نهادهاى مختلف وابسته است، آنها را تجمیع مى کند و قدرت بزرگى ایجاد مى کند ولى جنبش هاى کلاسیک مثل احزاب متوسل به ماکروفیزیک قدرت مى شدند و در پى کسب قدرت هستند. او در تز دکترایش از بحثهاى گفتمانى و پست مدرنیسم بهره مى گیرد و نشان مى دهد که چگونه دگربودگى منجر به شکل گیرى هویت هایى مى شود که در نهایت رادیکالیزه مى شوند.

    «من در آن تز به این نتیجه رسیدم که رژیم گذشته در داخل فراگفتمانى را شکل داده بود و در این فراگفتمان، اسلام گرایان با عناوینى دیگر محسوب مى شدند و در این فراگفتمان جایى نداشتند . استراتژى رژیم هم در مورد آنها حذف و طرد بود. بنابراین اسلام گرایان رادیکالیزه شدند و در آنجا که غرب هم و خصوصاً آمریکا حامى رژیم بود و خصوصاً با کلیت اسلام سیاسى مخالف بود، جنبش هم جهت گیرى ضدرژیم پیدا کرد و هم جهت گیرى ضدغربى و گفتمان حاکم با جامعه را در نهایت متحول کرد.»

    او با تحصیل در رشته تحلیل گفتمان در سیاست، تمایل پیدا مى کند از منظر گفتمانى جدیدى به تحلیل شرایط جدید جامعه بپردازد. اگرچه در ابتدا انتخاب این رشته جدید، براى او ثقیل بود ولى با صرف حدود ۱۴-۱۳ ساعت در شبانه روز مى کوشد ادبیات این رشته نوین را درک بکند و به علاوه با استمرار دادن به این مطالعه هم موفق مى شود که دوره تحصیل دکترا را طى حدود سه سال بگذراند و بسیار سریعتر از همکلاسى هایش فارغ التحصیل شود. پیشنهاد تدریس در دانشگاه اسکس و دانشگاه واشنگتن را نمى پذیرد و بالاخره مدت زمانى قبل از برگزارى جشن فارغ التحصیلى به کشور بازمى گردد و عضو هیأت علمى دانشگاه شهید بهشتى مى شود و در سال جارى هم به رتبه دانشیارى ارتقا پیدا مى کند.

    2-1) کتابها  :

    1-    مقدمه اى بر استراتژى هاى امنیت ملى ایران جلد اول)، رهیافت ها و راهبردها؛ تهران : فرهنگ گفتمان، ۱۳۸۰.

    2-    گفتمان، پادگفتمان . سیاست؛ تهران : موسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی، ۱۳۸۳.

    3-    ـ سیاست خارجی، عرصه فقدان تصمیم و تدبیر؟!؛ تهران : فرهنگ گفتمان، ۱۳۸۳.

    4-    ـ دهه سوم، تحمین ها و تدبیرها (جلد اول)؛ تهران : فرهنگ گفتمان، ۱۳۸۳.

    5-    ـ روایت غیریت و هویت در میان ایرانیان؛ تهران : فرهنگ گفتمان، ۱۳۸۳.

    6-    ـ دین و دموکراسی و روشنفکری در ایران امروز؛ تهران : موسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی، ۱۳۸۴.

    7-    ـ صدای پای آینده، دهه چهارم و آینده “های” جامعه ایران؛ تهران : فرهنگ گفتمان، ۱۳۸۵.

    8-    ـ شکاف یا گسست نسلی در ایران امروز، تحلیل ها، تخمین ها و تدبیرها؛ تهران : مجمع تشخیص مصلحت نطام، ۱۳۸۶.

    9-    ـ ایران در چشم انداز ۱۴۰۰؛ موسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی، ۱۳۸۸.

    10-جامعه امن در گفتمان خاتمى.

    11- مدیریت بحران.

    12-فرامدرنیسم و تحلیل گفتمان.

    13-تجربه بازى سیاسى در میان ایرانیان.

    14-دهه سوم: تخمین ها و تدبیرها.

    15-پسامارکسیسم.

    و ترجمه کتابهاى: ۱- مقدمه بر فراساختگرایى و فرامدرنیسم ۲- پسامدرنیسم ۳- اطلاعات و مدیریت بحران.
    شاید او جزو اولین ایرانیانى باشد که در رشته تحلیل گفتمان تحصیلات خود را تا مقاطع عالى دانشگاهى ادامه داده و در تحلیل شرایط جامعه مى کوشد از معیارهاى عقلایى استفاده کند تنها محمدرضا تاجیک است که در چند سال اخیر آثار تألیفى و ترجمه اى او در حوزه کتاب و مقاله به غناى فکرى جامعه یارى رسانده است و از استادان صاحبنظر در مسائل سیاسى و اجتماعى زمان ما محسوب مى شود.

    3-1) مقالات :

    عنوان برخى از مقالات و گزارشهاى راهبردى اش عبارتند از: امنیت ملى و جهانى شدن، جهانى شدن و هویت، جهانى شدن و امنیت هستى شناختى، بحرانهاى اجتماعى و سیاسى و راههاى برون رفت، مفهوم شناسى و سنخ شناسى اپوزیسیون، بحثى در اقتدار ملى، استراتژى امنیت ملى، حصارها و روزنه ها، تحلیل - تعلیل و پیش بینى در عرصه مطالعات استراتژیک، قرائتى واسازانه از فراگفتمان هاى توسعه سیاسى، پسامدرنیسم: تاریخ یک آینده، روایت دگرسازى و طرد در میان ایرانیان، پارادوکس هاى نظام یا نظام پارادوکسیکال، روایت دگرسازى و طرد، گفتمان امنیت ملى در جمهورى اسلامى ایران، دیرینه شناسى پادگفتمان هاى روشنفکرى ایران، بحران نخبگان در ایران امروز، آسیب  شناسى فرهنگ سیاسى در ایران، مدیریت بحران و رسانه ، انسان ایرانى و منافع ملى، گفتمان، سیاست و اجتماعى، مدرنیسم، پسامدرنیسم و معماى هویت، تشکل هاى گفتمانى و جامعه چند گفتار، گفتمان غالب سیاسى امروز ایران، ایران در دهه چهارم، تمدن هایى که گفت وگو نکردند، آینده همان ساختن است و تأملى بر پدیده سیاست زدگى در جامعه امروز ما.

    محمدرضا تاجیک در سال ۱۳۷۶ فصلنامه گفتمان را راه اندازى کرد و تاکنون ۱۰ شماره آن به چاپ رسیده است.تاجیک مى گوید: «بیشترین تلاش من این است که بتوانم در این فضاى گفتمانى، بالاخره شکل گیرى گفتمان هاى سیاسى، تلاطمات گفتمان هاى سیاسى، رادیکالیزه شدن و محافظه کارشدن گفتمان هاى سیاسى و تکثر اجتماعى و تکثر هویت هاى اجتماعى و سیاسى را از این منظر توضیح بدهم.»

    رشته تحصیلى اى که او انتخاب کرده بود رشته جدیدى به حساب مى  آید و فقر منابع چنین رشته اى در ایران منجر به این مى شود که تاجیک تلاش وسیعى رابراى روشن سازى مفاهیم این رشته در ایران به خرج دهد و از این جهت تعدد مقالات و کتابهاى او را مى توان در این راستا ارزشمند دانست و از این بابت به او دست مریزاد گفت.
    «من هیچ دیدگاهى را مطلق نمى انگارم. این دیدگاه جدید هم نارسایى هایى دارد و باید تلاش کرد که این نارسایى ها را با نظرگاه هاى خاصى برطرف ساخت.»

    4-1) پروژه های تحقیقاتی :

    • پروژه هاى «استراتژى امنیت ملى نظام»، «استراتژى هاى مقابله با موادمخدر»، «انگاره صدور انقلاب و سیاست خارجى».
    • تألیف دهها مقاله علمى و چاپ آن در نشریات داخلى و حضور توأم با ارائه مقاله در همایش هاى علمى - تخصصى

    2) دکتر صادق زیباکلام :

    1-2)مشخصات و شرح حال :

    دکتر صادق زیبا کلام(متولد ۱۳۲۷) استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران و علوم و تحقیقات تهران  است. پدرش اهل  محله خانی آبادومادرش اهل محله بازارچه نایب السلطنه خیابان ری بودندواو درکوچه ی معروف به ((دعانویس ها))،وسط بازارچه آب منگول ،درجنوب خیابان ری متولدشد.

     

    خانواده مادری ا ش مالک وزمین داربودنداماخانواده ی پدری اش ازطبقه متوسط وبازرگان بودند.جدپدری اش روحانی بوددربازارتهران .نام وی علی زیباکلام بودامادربازارتهران به نام ((آشیخ علی مرکب ساز))شناخته میشداوازمعدود روحانیونی بودکه اعتقاد داشت روحانیون بایدازخود،کاروحرفه ای داشته باشندوازدرآمدهای شرعی نظیر سهم امام ارتزاق نکنند.به همین جهت اویک کارگاه کوچک مرکب سازی دربازار تهران داشت ومحصولاتش به نام ((مرکب شیخ)) فروخته میشدند. علی رغم این طرزتفکر،دکترزیباکلام میگویدکه جدش ازروحانیون مشروعه خواه بوده است وازشیخ فضل الله نوری حمایت میکرده است.آشیخ علی دوهمسراختیارمیکند،ازهمسردومش فرزندی نداشته ،اماازهمسراولش دارای سه پسرویک دختربوده. پدردکتر،پسردوم آشیخ بود،آشیخ علی قبل ازتولد زیباکلام دراثرتیفوس فوت میشود.دوپسروی به دنبال تجارت میروند.پدردکتراماجدای ازفعالیت تجاری بابرادرانش،روی به فعالیتهای سیاسی می آورد.خوددکترمعتقداست که فضای به شدت سیاسی دهه 1320،دلیل اصلی سیاسی شدن پدرش بوده است.اوطرفدار مصدق بوداماازلحاظ تشکیلاتی در((حزب زحمتکشان))به رهبری دکترمظفربقایی فعالیت میکرد.مسوولیت اصلی وی درحزب ،همکاری درانتشارروزنامه ((شاهد))ارگان حزب زحمتکشان بود.وی دارای مدرک دکترای علوم سیاسی از دانشگاه برادفورد انگلستان می‌باشد.وی در فضای به شدت سیاسی دهه ۱۳۲۰ وارد فعالیتهای سیاسی شده بود. او از طرفداران مصدق بود اما از لحاظ تشکیلاتی در حزب زحمتکشان به رهبری دکتر مظفر بقایی فعالیت می‌کرد.

    صادق پنج سال نخست ابتدایی را به دبستان غزالی در خیابان سینا و سال آخر را به دبستان دکتر قاسم زاده در خیابان غفاری می‌رود. با نقل مکان خانواده به منزل بزرگی در نیاوران، صادق در دبیرستان رهنما در خیابان قیطریه ثبت نام می‌کند. او پس از اخذ دیپلم دبیرستان در سال ۱۳۴۵ در کنکور دانشگاه تهران پذیرفته می‌شود اما پدرش با تحصیل او در ایران مخالفت کرده او را روانه اتریش می‌کند تا او را از درگیریهای سیاسی دانشگاه تهران به دور نگه دارد. در اتریش به شدت تحت تاثیر تفکرات مارکسیستی قرار می‌گیرد و تحصیل خود را در اتریش نیمه تمام گذاشته و به توصیه پدر به انگلستان می‌رود (در خرداد ۱۳۴۶).

    بعد از طی دوره دوساله کالج او به پلی تکنیک شهر هدرزفیلد در شمال انگلستان می‌رود و وارد رشته مهندسی شیمی می‌شود. در این زمان برادر کوچک او سعید نیز به انگلستان می‌آید و در کالج ثبت نام می‌کند. او بعد از اتمام دوره کارشناسی وارد دوره کارشناسی ارشد و سپس دکترای مهندسی شیمی در دانشگاه برادفورد می‌شود. در سال ۱۳۵۳ موقع آمدن به ایران توسط ساواک دستگیر شده و پس از ۲ سال از زندان آزاد می‌شود. پس از آزادی، دستگاه امنیتی کشور مانع بازگشت او به انگلستان و ادامه دوره دکتری شده و او به ناچار در ایران مانده و بعنوان مربی در دانشکده فنی دانشگاه تهران استخدام می‌گردد.

    پس از انقلاب سمت‌های متعددی را عهده دار می‌شود و در سال ۱۳۶۳ برای ادامه تحصیل به انگلستان بازمی گردد اما به جای ادامه تحصیل در رشته مهندسی شیمی به علوم انسانی روی می‌آورد. او در دانشکده صلح شناسی دانشگاه برادفورد فوق لیسانس و دکترای خود را می‌گیرد. موضوع تز دکترای او انقلاب اسلامی ایران بوده‌است. زیباکلام در سال ۱۳۶۹ به ایران بازگشته و پس از دوسال وارد گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران می‌شود.

    2-2) کتاب‌ها :

    • هاشمی بدون روتوش ، تهران ، 1387 ،روزنه.
    • گفتن یا نگفتن ،تهران 1379،روزنه .
    • مقدمه‌ای بر انقلاب اسلامی ،تهران ، 1388 ، روزنه .
    • سنت و مدرنیته ،تهران ، 1389،روزنه .
    • تحولات سیاسی و اجتماعی ایران ، تهران ، 1383 ، سمت .
    • جامعه شناسی به زبان ساده ،تهران ، 1390،روزنه .
    • توهم توطئه، تهران ، 1379 ، جستجو .
    • برخورد یا گفتگوی میان تمدن‌ها، تهران ، 1384 ، روزنه .
    • هاشمی رفسنجانی و دوم خرداد،تهران ، 1390 ، روزنه .
    • عکسهای یادگاری با جامعه مدنی ،تهران ، 1378 ،روزنه .
    • ما چگونه ما شدیم؟، تهران ،1373 ، روزنه .

    3-2) سخنرانیها :

    v    عذرخواهی دکتر صادق زیباکلام از کشورهای عربی و افغانها .

    v     اساتید لیبرال و انقلاب فرهنگی  .

    v     مناظره داغ تلویزیونی بر سر رضاخان  .

    v     مناظره انبارلویی و زیباکلام  .

    v     مناظره زیباکلام با نبوی: جرم رمضانزاده و میردامادی چیست؟  .

    v     زیباکلام، سلیمی نمین و شفیعی‌فر در نقد «ما چگونه ما شدیم»  .

    v     در میزگردی با حضور کولایی، زیبا کلام و خوش‌چهره بررسی شد: و اینک مذاکره  .

    v     مناظره حسینیان و سلیمی نمین با زیباکلام  .

    v     روشنفکر را نمی‌‏توان به متعهد ‌‏‏و غیرمتعهد تقسیم‌‏بندی کرد  .

    v     اختیاراتی که به مجمع تشخیص داده شد فی البداهه بوجود نیامده  .

    v     زیبا کلام: آنچه درخصوص احمدشاه مسعود قابل توجه است مستقل بودن این فرد است  .

    3)دکتر حسین سیف زاده:

    1-3) مشخصات و شرح حال :

    دکتر سید حسین سیف زاده متولد ۱۳۲۹ استاد گرانقدر دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران می باشد که به جرات می توان گفت برترین استاد حال حاضر کشور در زمینه ی علوم سیاسی و روابط بین الملل می باشند به گواه دانشجویان علوم سیاسی دانشگاه تهران ، این استاد معلم اخلاقی است که چگونه اندیشیدن را به شاگردانش آموخته است. ایشان آثار متعددی در حوزه ی علوم سیاسی به رشته ی تحریر در آورده اند که سهم بسزایی در زمینه ی تولید علم در علوم انسانی می باشد.

        سال تولد : ۱۳۲۹ .

        مرتبه علمى : استاد تمام پایه .

        رشته : علوم سیاسى .

        دانشکده : حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران .

    خلاصه شرح حال تخصصى سوابق تحصیلى : دکتراى علوم سیاسى از دانشگاه سانتاباربارا کالیفرنیا، فوق دکتراى علوم سیاسى از دانشگاه هاروارد.

    زمینه‏ هاى علمى و تحقیقاتى : طرح خلیج‏ فارس، روابط بین‏ الملل، حکومت تطبیقى، اندیشه سیاسى، مدیریت ادارى، جامعه‏ شناسى سیاسى، فرهنگ سیاسى، توسعه سیاسى،…

    4) دکتر داوود هرمیداس باوند:

    1-4) مشخصات و شرح حال :

    v    داوود هرمیداس باوند، استاد دانشگاه و نویسنده، متولد ۱۳۱۳.

    v     اخذ مدرک دیپلم ادبى از دبیرستان فیروز بهرام تهران، ۱۳۳۲.

    v     اخذ لیسانس علوم سیاسى از دانشکده حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران، ۱۳۳۶.

    v     اخذ مدرک دکتراى روابط بین الملل از آمریکن یونیورسیتى واشنگتن دى سى در سال ۱۹۶۳.

    v     تدریس در دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد و دانشگاه امام صادق(ع).

    داوود هرمیداس باوند متولد ۱۳۱۳ تهران است و هرمیداس که بخش دوم اسم او تلفظ اورمزد نزد یونانیان قدیم بوده، نسبش به آل باوند مى رسد که حدود ۷قرن در شمال ایران - طبرستان - سلطنت مى کرده اند و تا زمان مأمون خلیفه عباسى که مادرش ایرانى بود، این طایفه مسلک زرتشتى داشتند و «باو» نحوه قباد ساسانى، نام یکى از اجداد داوود هرمیداس بوده است.تحصیلات دوره ابتدایى و متوسطه او در دبستان ابوعلى سینا و دبیرستان فیروزبهرام تهران بوده و در سال ۱۳۳۲ مدرک دیپلم ادبى را دریافت مى کند.

    در سال دوم دبیرستان جزو تیم فوتبال دبیرستان اش مى شود و در مسابقه میان دبیرستان هاى تهران به مقام دوم نائل مى شوند.در این سالهاى پرالتهاب است که گرایش به فعالیتهاى سیاسى در او شکل گرفته و تعمیق پیدا مى کند و البته این گرایش در خانواده او هم ریشه داشته و صرفاً محیط جامعه او را به این سو نکشانده.

    خانواده اش، خانواده سیاسى بوده و به صورت گریزناپذیرى هم اهل مطالعه و آگاه به مسائل روز بوده اند. پدرش سرتیپ سیف الله باوند و پدربزرگش امیر مؤیدسوادکوهى نماینده دور سوم مجلس شوراى ملى پدربزرگش در دوره صدارت وثوق الدوله با انعقاد قرارداد ۱۹۱۹ انگلیس و ایران مخالفت مى کند و به خاطر این نوع مخالفت به دستور وثوق به کرمانشاه تبعید شد و با نخست وزیر شدن مشیرالدوله، از تبعید رهایى پیدا مى کند و به دستور همین مشیرالدوله، رئیس کل قشون مازندران مى شود.

    در زمان جنگ جهانى اول، روسیه تزارى خواهان استرداد سران و بزرگان ترکمنى بوده که علیه روسیه مقابله کرده اند و امیر مؤید تسلیم چنین تقاضایى نمى شود. در آن جنگ، ایران اعلام بى طرفى کرده بود ولى امیر مؤید معتقد بوده که بعد از اشغال ایران توسط روسیه، عمل خلاف حقوق بین المللى صورت گرفته و برخى از فرزندان مملکت راه مبارزه با روسیه تزارى را در پیش گرفته اند و حاضر نمى شود ترکمن ها را تسلیم نیروى تزارى کند.

    در برهه اى هم رضاخان که درجه سرتیپى داشته مأمور جمع آورى اسلحه در شمال مى شود ولى امیر مؤید به صورت داوطلبانه چنین کارى نمى کند. بعد هم که صلح بین قواى دولت مرکزى و امیرمؤید صورت مى گیرد، دو تن از عموهاى داوود هرمیداس باوند - سهم الممالک و هژبر سلطان - در اقدام غافلگیرانه اى کشته مى شوند و دیگر اعضاى قوم هم تعبید مى شوند و پدر داوود هم تحت نظر قرار مى گیرد و این تحت نظر بودن همواره براى خانواده دردسرساز بوده. چرا که همیشه عده اى مفتش در منزل آنها بوده اند و بر کارهاى پدرش نظارت داشته اند.

    در سال ۱۳۳۲ در رشته حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران مشغول به تحصیل مى شود و در سال ۱۳۳۶ هم فارغ التحصیل رشته علوم سیاسى و در این سالها با نیروى سوم خلیل ملکى و دوستانش همکارى مى کند. در دوره تحصیل در دانشگاه هم دانشجویى ممتاز بوده و هم به فعالیتهاى سیاسى مى پرداخته و این دوره را بهترین دوران زندگى خود مى داند.

    در سال ۱۳۳۷ تصمیم مى گیرد براى ادامه تحصیل به انگلیس یا ایالات متحده برود که در نهایت در رشته روابط بین الملل دانشگاه آمریکن یونیورسیتى واشنگتن دى سى تحصیلات دکترایش را شروع مى کند؛ رشته درسى جدیدى که در اروپا رایج نشده بود.

    عنوان تز دکترایش «ایران در دیدگاه استراتژیک شوروى در سالهاى ۱۹۱۷ تا ۱۹۶۳» بوده و داوود هرمیداس باوند با بررسى تحولات آن دوره، تحلیل خود را ارائه مى دهد.

    بعد از بازگشت اش به ایران به دستگاه دیپلماسى کشور مى پیوندد. با مطرح شدن بحث جزایر سه گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسى مأموریت یک ساله اى به او داده مى شود تا اسناد مرتبط با این جزایر ایرانى را در «اداره هند» و «دایره اسناد» وزارت خارجه انگلیس بررسى و اسناد مورد نیاز را جمع آورى کند.

    مدتى هم مأموریت سازمان ملل به او محول مى شود و یک سال هم ، ریاست کمیته حقوقى مجمع عمومى سازمان ملل متحد را عهده دار مى شود و سه سال بعد از انقلاب بازنشسته مى شود.

    و بدین ترتیب با بازنشسته شدن، تدریس در درسهاى روابط بین الملل، مسائل اقتصادى و سیاسى خاورمیانه، مسائل نفت را در دانشگاه تهران و امام صادق(ع) و دروس حقوق بین الملل و حقوق دریاها را در دانشگاه علامه طباطبایى و دانشگاه آزاد شروع مى کند. ترجیح مى داده به صورت «کتابى» تدریس نکند؛ اگرچه منابع درسى را مشخص مى کرده و روابطش را با دانشجویان شدیداً حسنه مى داند و اعتقاد هم دارد در جهت ارتقاى ایران گام برداشته و برمى دارد و اگر فرصتى و شرایطى پیش بیاید در این زمینه کوتاهى نخواهد کرد.

    «امیدوارم ایران، جایگاه مطلوبى در نظام بین الملل کسب کند. من معتقدم مبانى بالقوه اى که ایران عظمت گذشته اش را بازیابد در اختیار داریم ولى از امکانات موجود استفاده بهینه نمى کنیم.»

    باور دارد که با استفاده از این منابع مى توان جایگاه مطلوبى را به دست آورد. جایگاهى که درخور ایران و تاریخ و تمدن آن است. «آرزویم به عنوان شهروند ایرانى این است که بتوانم تلاش کنم تا کشورم جایگاه مطلوبى را در جهان امروز به دست آورد و مردم و نسل جوان ایرانى در اعتلاى فرهنگ و علوم مؤثر باشند و از رفاه بالایى برخوردار شوند.»

    او ابراز امیدوارى مى کند که با استفاده از تجارب کسب شده به نفع ایران عمل کنیم و گامهاى بلندى در مسیر توسعه کشور برداریم.

    توضیح آنکه وی به سبب علاقه وافر به سرزمین ایران از اعضای اصلی جبهه ملی در ایران به حساب می آید .

    2-4) کتابها :

    • «مبانى حاکمیت تاریخى، حقوقى و سیاسى بر جزایر سه گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسى».
    •  «دریاهاى بسته و نیمه بسته».
    •  «سیاست هاى کلان و جزایر خرد».
    •  «مسأله نوروز، نقض تعهدات بین المللى و مسؤولیت هاى ناشى از آن» .
    •  «تغییرات ناظر به مفهوم مسؤولیت بین المللى دولتها».

      5) دکتر الهه کولایی :

      1-5) مشخصات و شرح حال :

      دکتر الهه کولایی عضو هیات علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران می باشد. وی پست های اجرایی و علمی بسیاری داشته که از جمله آنان می توان به: مشاور گروه تحولات شرق و مدیر کشورهای مشترک المنافع در مرکز تحقیقات استراتژیک, مشاور اداره کل اطلاعات و مطبوعات وزارت امور خارجه, نماینده دانشگاه تهران در کمیسیون بانوان استان تهران و مدیر کل آموزش دانشگاه تهران اشاره کرد. همچنین دکتر کولایی  نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی, عضو هیات موسس انجمن دوستی ایران و روسیه, نماینده مجلس شورای اسلامی در کمیسیون حقوق بشر اسلامی, عضو شورای عالی دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه و عضو شورای سیاستگذاری امور زمان در معاونت فرهنگی – اجتماعی وزارت علوم , تحقیقات و فناوری را در کارنامه کاری خود دارد.

      2-5 ) کتابها :

      1- اتحاد شوروی از تکوین تا فروپاشی, دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه, 1372.

      2- سیاست و حکومت در آسیای مرکزی, انتشارات سمت, 1376.

      3- سیاست و حکومت در فدراسیون روسیه, دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی, 1376.

      4- استالینیسم و احزاب کمونیست, مطالعه موردی حزب توده در ایران, مرکز اسناد انقلاب اسلامی, 1374.

      5- زمینه اقتصادی تفکر نوین گورباچف , انتشارات دانشگاه تهران, 1378.

      6- شوروی و انقلاب اسلامی, مرکز اسناد انقلاب اسلامی, 1379.

      7- کتاب سبز فدراسیون روسیه, دفتر مطالعات وزارت امور خارجه, 1378.

      8- اکو و همگرایی منطقه ای , مرکز مطالعات خاورمیانه, 1379.

      9- نه شرقی- نه غربی, (ترجمه با همکاری ابراهیم متقی), مرکز اسناد انقلاب اسلامی, 1379.

      ترجمه:

      10- مجموعه قوانین اساسی فدراسیون روسیه و جمهوریهای آسیای مرکزی , میزان, 1376.

      3-5) مقالات  :

      1) استراتژی شوروی در جهان سوم, مجموعه مقالات پیرامون جهان سوم, سفیر , 1369.

      2- بازتاب پروسترویکا و گلاس نوست در ارتش شوروی, مجله سیاست خارجی, شماره 4, 1371.

      3- نظریه پردازی, مفاهیم و فرضیات در علوم سیاسی, مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی, شماره 30, 1372.

      4- احیا و گسترش احساسات ملی گرایانه در روسیه, اطلاعات سیاسی- اقتصادی, شماره های 7 و 8 , 1373.

      5- کشورهای آسیای مرکزی و سازمان همکاری های اقتصادی, مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی, شماره 39, 1373.

      6- الگوی رفتاری روسیه در گرجستان, تداوم یا تغییر, مجله راهبرد, شماره 4 , 1373.

      7- نقش نفت در تحولات سیاسی آذربایجان, فصلنامه خاورمیانه, شماره 4, 1374.

      8- حقوق اساسی و نهادهای سیایس در آسیای مرکزی, مطالعات آسیای مرکزیو قفقاز, شماره 10، 1374.

      9- روسیه‌, غرب و ایران, مجله مطالعات آسیای مرکزیو قفقاز, شماره 12, 1374.

      10- فعال کردن شورای کشورهای ساحلی دریای خزر, گامی در مسیر تحکیم صلح و امنیت منطقه ای, مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز , شماره 14, 1375.

      11- سیاست خارجی روسیه در دوران یلتسین, مرکز مطالعات عالی بین المللی, دانشگاه تهران, 1379.

      12- نیروهای پاسدار صلح روسیه, بیم ها و امیدها, مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 15, 1375 .

      13- موانع همگرایی در اکو, مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 16, 1375.

      14- تحول در سیاست خارجی خاورمیانه ای روسیه, مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 18, 1376.

      15- پیامدهای ژئوپلیتیکی بهره برداری از نفت دریای خزر, راهبر‌د, شماره 13, 1376.

      16- نقش و نفوذ روسیه در تاجیکستان, اطلاعات سیاسی – اقتصادی, شماره های 120 – 119 , 1376.

      17- بررسی زمینه های واگرایی و همگرایی در میان اعضای اکو, فصلنامه خاورمیانه, شماره های 2 و 3, 1376.

      18- بررسی و نقد کتاب "بازی بزرگ" پیتر هاپکرک, فصلنامه خاورمیانه, شماره 4, 1377.

      19- روند نوگرایی اسلامی در آسیای مرکزی, مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی, شماره 39, 1377.

      20- تحلیل شوروی از انقلاب اسلامی ایران, پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی, 1377.

      21- بولشویکها, دانشنامه جهان اسلام.

      22- ایران, ارمنستان , روسیه, علل و عوامل توسعه روابط, همایش ایران و ارمنستان, وزارت امور خارجه, مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 26, 1377.

      23- برداشتی کوتاه از نظریه چرخه های طولانی در سیاست های جهانی, مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی, شماره 41 , 1377.

      24- چالش همگرایی در CIS , مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز,شماره 24, 1377.

      25- تحول در نظریه های همگرایی, مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی, شماره 48, 1379.

      26- روسیه, ناتو و امنیت اروپا, سیاست خارجی, ویژه اروپا 1, 1378.

      27- روسیه و آسیای مرکزی: امکانات و محدودیت ها در بهره برداری از منابع منطقه, مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 29, 1379.

      28- جهانی شدن و تاثیر آن بر جمهوری اسلامی ایران (میزگرد), مطالعات خاورمیانه, شماره 23, 1379.

       

      29- روابط شوروی و اسراییل, مطالعات خاورمیانه, شماره 27, 1380.

      30- یهودیان روسیه, مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی , شماره 54 , 1380.

      ترجمه:

      31- تفکر جدید درباره امنیت و روابط شرق و غرب , مجله سیاست خارجی, شماره 2, 1369.

      32- تفکر نوین شوروی و روابط شرق و غرب , مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی, شماره 25, 1369.

      33- سیاست در آسیای مرکزی پس از فروپاشی امپراطوری , مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 2, 1371.

      34- اهمیت استراتژیکی آسیای مرکزی , مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 1, 1372.

      35- صادرات اسلحه روسیه, مجله مطالعات آسیای مرکزی وقفقاز, شماره 2, 1372.

      36- همکاری اقتصادی منطقه ای میان اعضای اکو و چین, مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 4, 1373.

      37- اسطوره های روابط ایران و شوروی , راهبرد, شماره 7 , 1374.

      38- نقش ایران در برداشت های اتحاد شوروی, اطلاعات سیاسی – اقتصادی, شماره های 100 و 99 , 1374.

      39- قانون اساسی قزاقستان, مجله مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز, شماره 18, 1376.

       4-5) پروژه های تحقیقاتی :

      1- زمینه اقتصادی تفکر نوین گورباچف, دانشگاه تهران, 1376 (طرح قابل تقدیر در دانشگاه تهران).

      2- برآورد تهید از مرزهای شمالی جمهوری اسلامی ایران, (دانشکده فرماندهی و ستاد پاسداران انقلاب اسلامی), 1373.

      3- بررسی تطبیقی منافع ملی جمهوری اسلامی ایران و روسیه در آسیای مرکزی و قفقاز, (مرکز تحقیقات استراتژیک), 74-1373.

      4- نقش اکو در همگرایی منطقه ای , مرکز مطالعات استراتژیک و پژوهشهای خاورمیانه, 74- 1373.

      5- تحول در سیاست خارجی خاورمیانه ای روسیه, (دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه) , 76 – 1375.

      6- اتحاد شوروی و انقلاب اسلامی ایران, (مرکز اسناد انقلاب اسلامی), 77- 1376.

      7- عوامل همگرایی و واگرایی در فدراسیون روسیه, (دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی), 78- 1377.

      8- عوامل توسعه روابط اسرائیل و روسیه, دانشگاه تهران, 79- 1.

      6) دکتر عبدالرحمن عالم :

      1-6) مشخصات و شرح حال :

      دکتر عبدالرحمن عالم در 1329 در شهرستان اردبیل متولد شد. لیسانس خود را در رشته علوم سیاسی  و در سال 1353 فوق لیسانس رشته روابط یبن الملل را اخذ نمود. در سال 1364 به درجه دکتری علوم سیاسی از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران نائل شد و به عضویت هیات علمی این دانشگاه درآمد  . گرایشات تخصصی وی نیز شامل کارشناسی: اندیشه های سیاسی در غرب الف و ب- اندیشه های سیاسی در قرن بیستم، کارشناسی ارشد:  سمینار افکار سیاسی غرب- نظریات جدید در علم سیاست و دکترا:  اندیشه سیاسی در شرق باستان           می باشد.

      2-6) کتابها :                                

          مفهوم تجاوز در حقوق بین الملل .

          تجاوز عراق به ایران و موضعگیری سازمان ملل متحد .

          اندیشه سیاسی چین باستان.

          بنیادهای علم سیاست، نشر، 1387.

          تاریخ فلسفه سیاسی غرب: عصر جدید و سده نوزدهم، وزارت امور خارجه، مؤسسه چاپ و انتشارات، 1386.

          تاریخ فلسفه سیاسی غرب: از آغاز تا پایان سده های میانه، وزارت امور خارجه، مؤسسه چاپ و انتشارات، 1386.

      ترجمه:

      • گرایشهای سیاسی در جهان عرب , نوشته مجید خدوری،تهران ، 1386 ، انتشارات وزارت امورخارجه .
      •  روشنفکران عرب و غرب , نوشته هشام شرابی،تهران ، 1368 ،
      •  چپ ناسیونالیستی عرب , نوشته طارق اسماعیل.
      •  روابط بین الملل در جهان متغیر, نوشته جوزف فرانکل،تهران ، دفتر مطالعات سیاسی و بین الملل ،1370 .
      •  سه جانبه خواهی: برنامه ریزی نخبگان برای مدیریت جهان , نوشته هالی اسکلار، تهران ، دفتر نشر فرهنگ اسلامی .
      • سیاست و حکومت جدید، آلن بال، گای پیترز،تهران ،  قومس، 1384.
      • مقدمه نظریه سیاسی، اندرو هیوود،تهران، قومس، 1383.
      • روابط بین الملل در جهان متغیر، جوزف فرانکل، وزارت امور خارجه، مرکز چاپ و انتشارات، 1382.
      • نقد و بررسی آثار بزرگ سیاسی سده بیستم، موری فوریست، موریس کینز- ساپر، دانشگاه تهران، دانشکده حقوق و علوم سیاسی

            7) دکتر حسین بشیریه :

        1-7 ) مشخصات و شرح حال :

        حسین بشیریه در سال ۱۳۳۲ در همدان متولد شد. وی لیسانس خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه تهران گرفت و سپس برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. در سال ۱۹۷۹ در رشته رفتارشناسی سیاسی از دانشگاه اسکس انگلستان فوق لیسانس دریافت کرد و در سال ۱۹۸۲ موفق به اخذ درجه دکترا در رشته تئوری سیاسی از دانشگاه لیورپول گردید. حسین بشیریه با نوشته‌های متعدد خود و نیز تدریس علوم سیاسی در دانشگاه تهران به مدت ۲۴ سال (۱۹۸۳-۲۰۰۷) بر مطالعه و عمل سیاسی در ایران تاثیر شایانی گذاشته است. وی با دانشگاههای معتبر دیگری همچون دانشگاه امام صادق در تهران نیز سال های زیادی همکاری علمی داشت. با روی کار آمدن محمود احمدی نژاد در مقام ریاست جمهوری و سیاست‌های سخت‌گیرانه دولت وی در قبال دانشگاه‌ها، حسین بشیریه در سال ۱۳۸۷ از دانشگاه تهران اخراج و مجبور به ترک ایران شد. او هم اکنون در دانشکده علوم سیاسی دانشگاه سیراکیوز نیویورک مشغول به تدریس است.

        ممانعت از تدریس حسین بشیریه در دانشگاه تهران در شرایطی صورت گرفت که پیش و پس از آن دعوت‌نامه‌های رسمی زیادی از دانشگاه‌های معتبر جهان از جمله اروپا و امریکا به دست او رسید؛ دعوتنامه‌هایی که حاوی تجلیل از مقام علمی این استاد و دادن کرسی تدریس و تحقیق به او با مزایای عالی بود.

        2-7) کتابها :        

        • The state and revolution in iran. St. Martin’s press, New York, ۱۹۸۴ .
        • انقلاب و بسیج سیاسی, انتشارات دانشگاه تهران, چاپ اول ۱۳۷۲ .
        • دولت عقل: ده گفتار در فلسفه و جامعه شناسی سیا, نشر علوم نوین, ۱۳۷۴ .
        • جامعه شناسی سیاسی: نقش نیروهای اجتماعی در زندگی سیاسی, نشر نی,چاپ اول ۱۳۷۴ .
        • تاریخ اندیشه‌های سیاسی در قرن بیستم: جلد اول: اندیشه‌های مارکسیستی, نشر نی, چاپ اول ۱۳۷۶ .
        • جامعه شناسی تجدد, انتشارات نقد و نظر, ۱۳۷۸ .
        • دولت و جامعه مدنی: گفتمان‌های جامعه شناسی سیاسی, انتشارات نقد و نظر, ۱۳۷۸ .
        • تاریخ اندیشه‌های سیاسی در قرن بیستم, جلد دوم: لیبرالیسم و محافظه کاری, نشر نی, چاپ اول ۱۳۷۸ .
        • جامعه مدنی و توسعه سیاسی در ایران: گفتارهایی در جامعه شناسی سیاسی, نشر علوم نوین, ۱۳۷۸ .
        • سیری در نظریه‌های جدید در علوم سیاسی, نشر علوم نوین, ۱۳۷۸ .
        • نظریه‌های فرهنگ در قرن بیستم, نشر آینده پویان, ۱۳۷۹ .
        • موانع توسعه سیاسی در ایران, نشر گام نو, ۱۳۸۰ .
        • درسهای دموکراسی برای همه, نشر نگاه معاصر, ۱۳۸۰ .
        • آموزش دانش سیاسی, نشر نگاه معاصر, ۱۳۸۰ .
        • دیباچه‌ای بر جامعه شناسی سیاسی ایران: دوره جمهوری اسلامی , نگاه معاصر, ۱۳۸۱ .

        ترجمه ها :

        • شرح و نقدی بر فلسفه اجتماعی و سیاسی هگل, نوشته جان پلامناتز, نشر نی, چاپ اول ۱۳۶۷ .
        • ریشه‌های اجتماعی دیکتاتوری و دموکراسی, نوشته برینگتون مور, مرکز نشر دانشگاهی, ۱۳۶۹ .
        • نظریه‌های دولت, نوشته اندرو وینسنت, نشر نی, چاپ اول ۱۳۷۱ .
        • یورگن هابرماس: نقد در حوزه عمومی, نوشته رابرت هولاب, نشر نی, چاپ اول ۱۳۷۵ .
        • هابز, نوشته ریچارد تاک, طرح نو, ۱۳۷۶ .
        • میشل فوکو: فراسوی ساختگرایی و هرمنیوتیک, نوشته دریفوس و رابینو, نشر نی, چاپ اول ۱۳۷۶.
        • لویاتان, نوشته توماس هابز, نشر نی, ۱۳۸۰ .
        • جریان‌های بزرگ در اندیشه غرب, نوشته وان بومر, انتشارات باز, ۱۳۸۰ .

         منبع  : وبلاگ لطفعلی نیا :www.elmosiasat.persianblog.ir/post/7