تلویزیون و کارکردهای آن

 تعریف تلویزیون

      تلویزیون یک ابزار مخابراتی برای ارسال و دریافت عکسهای متحرک و صدا از یک فاصله دور می باشد. این لغت به تمام بخشهای تلویزیون ، برنامه‌های تلویزیون و پخش آنها اشاره می‌کند. کلمه تلویزیون یک کلمه دو قسمتی است که از زبان یونانی و لاتین می‌آید. تل در یونانی به معنای دور در حالی که ویزیون که از زبان لاتین می‌آید به معنای دیدن یا بینایی می‌باشد .

      پیشرفت تکنولوژی را می‌توانیم به دو قسمت تقسیم کنیم : اول پیشرفت و توسعه وابسته به مسائل مکانیکی و الکترونیکی و دیگری که به الکترونیک وابسته بود . تمام تلویزیونهای مدرن از قسمت دوم هستند ، ولی این غیر ممکن است که بدون کشفیات و بینش از سیستمهای مکانیکی بتوانیم سر در بیاوریم .

  تلویزیون  ، سیاست وبی طرفی

      امروزه بسیاری تلویزیون را از مهمترین کانالها برای رساندن اخبار واطلاعات سیاسی می دانند در زمینه سیاست ، برخورد این دستگاه با رقابت ها وانتخابات وپوشش خبری آنها ، اثرات فراوانی بر رفتار وسازمان سیاسی داشته ودارد . به همین ترتیب نگرش و واکنش این دستگاه به مسائل اجتماعی ، پرسش های بسیاری را پیرامون نقش آن نه تنها در اثرگذاری ، که در خلق وایجاد یک جامعه در حال تغییر وتحول موجب شده است . آگاهی روزافزون از سرشت وخصلت تلویزیون وتاثیرات گسترده و دامنه دار آن ، به ارزیابی عمده از کار این دستگاه وجایگاه آن در نظام سیاسی نیاز دارد . با طرح این مسائل ، امکان به شمار آوردن تلویزیون بعنوان سازمانی سیاسی وایدئولوژیکی در همه جوامع فراهم  می شود . در ضمن راه برای بررسی وتحلیل هرچه بهتر وکامل تر تلویزیون وبرنامه های آن همواره می شود " تجزیه وتحلیل برنامه های تلویزیونی ، نقش تلویزیون در احیا واعمال ثروت های فرهنگی ومهمتر از همه تلویزیون در ارتباط با آنهایی که سازمان های حاک وبا نفوذ را اداره می کنند " یکی از این آثار تجزیه وتحلیل این بوده که مسیر دوم را از زمینه های خاص ورایج بررسی وتحقیق تغییر داده وبه بررسی ژرف ومطالعه موشکافانه تر جایگاه موسسات پخش رادیو وتلویزیون در سیستم سیاسی سوق داده است . مساله مهم در این تجزیه وتحلیل ، رابطه موسسات پخش رادیو و تلویزیونی با دولت و نیز بررسی و شناسایی راههایی است که دولت با استفاده از آنها ، محدودیت های واقعی برای کار وادامه فعالیت وآزادی عمل این موسسات ایجاد می کند. به رغم وابستگی این سازمانها - به هر شکل- به دولت ،دستگاههای دولتی ناظر ، چارچوب ها وساختارهایی را برای این موسسات پخش رادیو وتلویزیون ایجاد کرده ودولت ها نیز ابزاری در اختیار دارند که می توان این تشکیلات وساختار ها را ازپایه و اساس تغییر دهند. موسسات رادیو و تلویزیونی به طور معمول ، نقش خود را جدا از سیستم سیاسی مشاهده نکرده ونمی کنند . چرا که در بسیاری از موقعیت ها این رسانه نسبت به فضا وفعالیتهای سیاسی احساس مسئولیت می کند . در چنین شرایطی هدف آنها خدمت به سیاست نیست ، بلکه حفظ وتقویت آن را هم در نظر دارند وحاصل آنکه به این ترتیب آزادی عمل وتعبیر وتفسیر دست اندرکاران پخش رادیو وتلویزیون هم محدود می شود . محدودیت ها ومسائل دست وپاگیری وجود دارد که از شرایط ویژه حاکم بر روابط موسسات دولتی با رسانه های پخش رادیو وتلویزیونی پدید می آید .

      یک دانشجوی شبکه بی بی سی نوشته است " در اعتصاب عمومی سال 1926 ، شبکه بی بی سی ودولت به نوعی توافق در زمینه درک ومقاصد یکدیگر دست یافتند که رفتار رسانه ای بی بی سی را در مقابل دولت مشخص می کرد . این روش تا به امروز بر شبکه  بی بی سی حکمفرما بوده است ."

      رسانه های رادیو وتلویزیونی ، مجلس را بعنوان " یک اصل بدیهی " پذیرفته وبه تصویر درآوردن اصول سیاسی وسخن گفتن درباره این اصول را که مجلس به تصویب رسانده , وظیفه خود می دانند . به رغم لغزش وانحراف بسیار ، این رسانه ها می کوشند جانب اعتدال را در مورد شخصیت های سیاسی ودولت مردان نگه داشته وبا هم بطور یکسان برخورد کنند . به زعم رسانه های رادیو وتلویزیون پیش گرفتن بی طرفی وکلی گویی درباره جناح های مختلف سیاسی ، بهترین نشانه  وفادار ماندن به  " بی طرفی واقعی " است . این وفاداری در همه مسائل قابل طرح دررادیو و وتلویزیون که به دولت ها وجناح های مخالف مربوط می شود ، قابل مشاهده است ، ضمن اینکه تنها راه جلب رضایت دوطرف به شمارمی رود . قواعد ویژه ای که در جریان انجام انتخابات بر پوشش رادیو وتلویزیونی نظارت دارند ، همچنین قوانینی که از سوی وزارت کشور برای پخش برنامه های سیاسی وضع می شود ، نمونه هایی از توافق ها وقواعد پیش گفته است .

      به موازات گسترش پخش برنامه های سیاسی وزیاد شدن دامنه طرح مسائل سیاسی در تلویزیون ، حفظ نوعی توازن که ضمن بی طرفی کامل سیاسی باشد وهمه حزب های عمده را شامل شود ، ضرورت واهمیت می یابد ..

ادامه دارد..